Απαθή στένσιλ

«Στο μυαλό είναι ο στόχος», «βασανίζομαι», «προσεχώς ζωάρα», «γυναίκες με τα ό(π)λα μας». Πόσος πεσιμισμός, πόση μιζέρια, πόση επιθετικότητα, Χριστέ μου; Υπάρχει μια σιωπηλή πλειοψηφία που όλα αυτά δεν την αγγίζουν, που αντιθέτως την φουσκώνουν με αρωματικό κενό οι γλυκεροί στίχοι του Μαραβέγια, που ενδεχομένως λικνίζεται με τις μουζακοειδείς μελωδίες της Monika και που νιώθει όλη αυτή την φόρτιση να της επιτίθεται σε κάθε περίπατο με το ταίρι της στους δρόμους της Αθήνας.

Αυτή η πλειοψηφία ένιωθα πως χρειάζεται τη δική της φωνή πάνω στους τοίχους αλλά διστάζει να λερώσει τα νύχια της με μπογιά.